Ponownie
prowadzę samochód. Justyna nie ma siły wsiąść za kierownicę, a ja nie mam
innego wyjścia. Byleby tylko wyjechać z Plymouth, chyba prowadzenie pod miastem
nie będzie takie trudne. Nie aż tak trudne.
Bardzo
szybko dojeżdżamy do… ale, ale, ale skąd na trasie przeprawa promowa? Nie dalej,
jak przedwczoraj sprawdzałam drogę z Plymouth do Kingsand – miejscowości, w
której mamy wynajęty dom i na internetowej mapie Kornwalii nie widać było, że
trasa wiedzie przez wodę. Ciekawa jestem, co jeszcze spotka mnie po drodze.
Zaliczyłam wszystkie krawężniki w mieście, wysepki przy przejściach dla
pieszych. Dostałam samochód, w którym skrzynię biegów skonstruował ktoś na
dużym rauszu. Do czego to podobne, żeby „jedynka” była tak głęboko osadzona?
Poza tym, gdybym własnym samochodem tak długo jechała na najniższym biegu, to
rozwaliłabym sobie chyba nie tylko skrzynię biegów.
Wjeżdżamy
na prom. Pokazujemy na migi, że chcielibyśmy ustawić się z prawej strony.
Niestety kierujący ruchem jest nieugięty i każe nam zjechać na lewą stronę.
Posyłamy mu niesympatyczne spojrzenie – takie, które zabija. Justyna nie znosi
promów, a ja mam już dość tej jazdy. Chwytam za klamkę, chcę wyjść, na co oboje
moi pasażerowie reagują i mówią równocześnie:
- A
Ty dokąd? Przecież na promie nie można wysiadać z samochodu.
Mam
to w nosie, najwyżej każą mi wsiąść z powrotem.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz