Dziś już wyjeżdżamy. Polecimy na wyspę Maui, na której
mamy wynajęty tylko jeden apartament, więc nie trzeba będzie ciągle się
przemieszczać. Przylecieliśmy do Hilo, ale samolot powrotny mamy z Kailua-Kona.
Mamy przesiadkę w Honolulu i 50 minut przerwy. Polecimy na lotnisko w Kapalua,
które chyba jest bardzo małe, bo agencję wynajmu samochodu zamykają o 17.00, a
my pechowo wylądujemy kilka minut po zamknięciu. Za to z lotniska do wynajętego
przez nas apartamentu mamy niecałą milę.
Dojeżdżamy
do znaku, informującego o tym, że kończy się strefa zagrożenia tsunami.
Przejeżdżaliśmy koło niego codziennie i nigdy nie czuliśmy się nieswojo. Nie
uświadamialiśmy sobie realnego zagrożenia, choć na Dużej Wyspie są ślady
tragedii, spowodowanej falami tsunami. W stanie Hawaje istnieje wysoko
rozwinięty system wczesnego ostrzegania. Można sobie nawet ściągnąć aplikację
na iPhone`a i iPada, która na bieżąco informuje mieszkańców stref zagrożenia o
sytuacji na Pacyfiku.
Zostawiamy
za sobą ewentualne zagrożenia i suniemy w stronę lotniska.
Powyższy tekst jest częścią moich zapisków, które robiłam w trakcie podróży przez Londyn na trzy hawajskiej wyspy: Oahu, Big Island i Maui. O tej podróży na Hawaje napisałam książkę, zatytułowaną „W drodze po szczęście. Zapiski z podróży”, dostępną na www.wydaje.pl. Tam jest też dostępny jeszcze jeden tytuł "Stan Miłości. Poradnik dla przygotowujących się do wyjazdu na Hawaje".
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz